Պատկանյանի տխուր բանաստեղծություններ
Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը… «տխուր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 2 բանաստեղծություն։
Թախիծով, մելամաղձությամբ ու կարոտով լի բանաստեղծություններ։
Գործերն ընդգրկում են 1856–1879 թվականների ստեղծագործություններ։
Հարակից թեմաներից են՝ հայրենիք, հայրենասիրական, Արաքս, պանդխտություն և հայոց լեզու։
