Անցնել բովանդակությանը

Պատկանյանի բանաստեղծություններ հավատի մասին

Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը… «հավատ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1854–1864 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ Աստված, խոհ, մայր և հայր։

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Ռափայել Պատկանյան Ռափայել Պատկանյան 1864

Աբեղա

Ցուպը ձեռին, գըլխին վեղար, տերողորմյան համրելով,
Սուրբ Աթոռից դեպի մի գեղ գընում էր նա շտապելով.
Միջօրեի հեղձուկ տոթը տեղի տըվեց մեղմ զովին,
Բայց հայր սուրբը անըզգա էր բնության անգին պարգևին։
հավատխոհ
Ռափայել Պատկանյան Աբեղա Ռափայել Պատկանյան · 1864 հավատխոհ