Սևակի բանաստեղծություններ հավատի մասին

Սևակի պոեզիան մտածող մարդու կրքոտ, խոստովանական խոսքն է սիրո, ազգային ճակատագրի ու մարդ մնալու մասին, որը համարձակորեն ջարդում էր իր ժամանակի կաղապարները։ «հավատ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1969 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ հույս, կյանք, վիշտ, մահ, հոգևոր և լույս։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1969

Նորօրյա աղոթք

Արդեն 10 տարի, 110 տարի, 1010 տարի
Ես վախենում եմ,
Շա՜տ եմ վախենում,
Բյուրավոր ու բո՛ւթ հավատացյալից,
հավատհոգևոր +1
Պարույր Սևակ Նորօրյա աղոթք Պարույր Սևակ · 1969 հավատհոգևոր +1 →
Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1969

Խարույկ սառույցի վրա

Թողե՛ք,
Որ ձեզ էլ մասնակից դարձնեմ
Անմեկին հույսի ձեր չհամտեսած անուշությանը։
Եվ ճաշակեցեք ու թաթախվեցեք
հույսհավատ +1
Պարույր Սևակ Խարույկ սառույցի վրա Պարույր Սևակ · 1969 հույսհավատ +1 →
Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ

Շնորհակալություն, շնորհակալություն…

Օրացուցային ոտանավորի ուխտյալ թշնամի՝
Ես հիմա հանկարծ իմ ձեռքը դեպի գրիչն եմ տանում։
Ըստ օրացույցի աշուն է հիմա,
Բայց գարնանային մի տաքուկ քամի
ազատությունպայքար +1
Պարույր Սևակ Շնորհակալություն, շնորհակալություն… Պարույր Սևակ ազատությունպայքար +1 →
Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ

Խոսք վշտի և հավատի

Վիշտը կծիկ է դարձել մեր մարդկային կոկորդում,
Արտասուքն է ծովացել, բայց աչքերից չի հորդում,
Եվ թախիծին անսովոր մեր դեմքերից, աչքերից,
Միշտ վեր պարզված, բոցի պես ջերմացընող ու գերիչ
վիշտմահ +1
Պարույր Սևակ Խոսք վշտի և հավատի Պարույր Սևակ վիշտմահ +1 →